"Κύριε ο Θεός μου, δώσε στην ψυχή μου μετάνοια αληθινή, στην καρδιά μου βαθιά λύπη για τις αμαρτίες μου, στα μάτια μου άφθονα δάκρυα μετάνοιας και στα χέρια μου πλούσιες ελεημοσύνες προς τους φτωχούς".
Ιερός Αυγουστίνος
Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013
Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ
ΥΓΕΙΑ, ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑ
Είναι διαπιστωμένο από την ιστορία των Αγίων και το ομολογεί και η επιστήμη, πως η εγκράτεια και η ηθική καθαρότητα είναι μεγάλοι παράγοντες σωματικής υγείας και μακροβιότητας των ανθρώπων.
Οι περισσότερες σωματικές αρρώστιες που κατατρύχουν και γεράζουν πρόωρα τους ανθρώπους είναι συνέπεια και αποτέλεσμα ηθικών παρεκτροπών και καταχρήσεων στο βίο.
Αντίθετα άνθρωποι που έζησαν με τάξη τον βίο τους, που σεβάστηκαν το σώμα τους σαν έμψυχο ναό του Θεού, που δεν υποδουλώθηκαν σε πάθη που ντροπιάζουν και φθείρουν σωματικά και ψυχικά, τέτοιοι άνθρωποι έζησαν γεροί και πέθαναν θαλεροί σε βαθιά γεράματα.
Τέτοιος είναι ο όσιος Κυριακός ο αναχωρητής, του οποίου η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει τη μνήμη του. Ήταν ένας ωραίος άνδρας κι έζησε και πέθανε σε ηλικία 109 ετών, χωρίς καμία βλάβη σε κανένα μέλος και όργανο του σώματός του. Η υγεία πάει κοντά με την αγιότητα.
Μιμητές της θείας ευσπλαγχνίας (Κυριακή Β΄ Λουκά)
Ο Χριστός λέει στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα να γινόμαστε σπλαγχνικοί, όπως σπλαγχνικός είναι και ο πατέρας μας στον ουρανό. Γιατί αυτός, λέει πιο πάνω, ανατέλλει τον ήλιο για τους πονηρούς και αγαθούς και βρέχει και για τους δίκαιους και για τους άδικους.
Μη μισείς, λοιπόν, όποιον σε βλάπτει· μη καταριέσαι όποιον σε ζημιώνει, γιατί σ’ αντίθετη περίπτωση και τη ζημιά παθαίνεις και καρπό δεν κερδίζεις. Πως γίνεται να λογαριάσεις στους συνανθρώπους σου τις αδικίες που δέχεσαι απ’ αυτούς; Άκουσε τον Χριστό που παρακαλεί από τον Σταυρό Του: Πατέρα, συγχώρεσε τους· δεν γνωρίζουν τι κάνουν. Άκουσε και τον Απόστολο Παύλο που λέει πως ο Χριστός ανέβηκε στον ουρανό και κάθεται στα δεξιά του Πατέρα και πρόσεξε πως, μετά τη σταύρωση και την ένδοξη ανάληψή Του, στέλνει τους αποστόλους Του σ’ αυτούς που τον σταύρωσαν για να τους μεταφέρει τα αμέτρητα αγαθά της βασιλείας Του, από αγάπη για τη σωτηρία Τους. Έτσι να σκέφτεσαι και ανάλογα να συμπεριφέρεσαι και συ σ’ αυτούς που σε αδικούν και σε καταδιώκουν.
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Η κλίμακα της αρετής (Κυριακή Β΄ Λουκά)
Ο Κύριός μας, όπως ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο, δεν είπε μόνο ν’ αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά και να ευχόμαστε γι’ αυτούς. Είδες πόσα σκαλοπάτια ανέβηκε Εκείνος και πως μάς έστησε στην ίδια την κορυφή της αρετής; Πρόσεξε τώρα καθώς ανεβαίνεις κι εσύ προς τα άνω. Πρώτο σκαλί, να μην κάμεις, αδικία· δεύτερο, αν σου κάμουν αδικία να μην την ανταποδώσεις· τρίτο, να μην προξενήσεις σ’ άλλον ότι έπαθες, αλλά να μείνεις απαθής· τέταρτο, να δεχθείς την αδικία· πέμπτο, να δεχθείς πολύ περισσότερα από όσα θέλει να σου κάνει αυτός που σε αδικεί· έκτο, να μη μισήσεις αυτόν που σ’ έβλαψε· έβδομο, όχι μόνο να μη τον μισήσεις, αλλά και να τον αγαπήσεις· όγδοο, να τον ευεργετήσεις· ένατο, να παρακαλείς συνάμα για χατίρι του τον Θεό. Βλέπεις σε τι ύψος πνευματικότητος πρέπει να φθάσεις! Γι’ αυτό, κι όταν φθάσεις, θα έχεις μεγάλη επιβράβευση από τον Θεό.
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Ὁ Ἅγιος Μαλαχίας ὁ Νέος Ὁσιομάρτυρας
Ἦταν γιὸς ἱερέα ἀπὸ τὴ Ρόδο.
Κάποτε πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ συκοφαντήθηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους ὅτι ἔβρισε τὸν Μωάμεθ. Ἀμέσως συνελλήφθη καὶ ὁδηγήθηκε στὶς ἀρχές, ποὺ τὸν ἐκβίαζαν νὰ ἐξωμόσει. Ὁ Μαλαχίας ἔδειξε μεγάλο θάρρος, μὲ τὸ ὁποῖο ἐξήγειρε τὴν ὀργὴ τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ τὸν μαστίγωσαν, τρύπησαν τοὺς ἀστραγάλους του καὶ τὸν ἔδεσαν πίσω ἀπὸ ἕνα ἄγριο ἄλογο.
Μετὰ ἀπὸ μία σειρὰ φρικτῶν βασανιστηρίων, ὁδηγήθηκε ὁ μάρτυρας ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, ὅπου σουβλίστηκε καὶ κάηκε πάνω σὲ ἀναμμένη φωτιά.
Ἔτσι παρέδωσε τὴν Ἁγία του ψυχὴ στὶς 29 Σεπτεμβρίου 1500.
Οἱ Ἅγιοι Γοβδελαᾶς, Δᾴδας, Κάσδοος καὶ Κασδόα
Ὁ Γοβδέλαος ἦταν γιὸς τοῦ βασιλιὰ Σαβωρίου. Ἔγινε χριστιανὸς ἀπὸ ἕναν ἀξιωματικό τοῦ πατέρα του, τὸν Δᾴδα. Ὅταν τὸ ἔμαθε αὐτὸ ὁ Σαβὼρ διέταξε καὶ συνελήφθησαν καὶ οἱ δυό. Ὅταν αὐτοὶ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στοὺς Θεούς, τὸ μὲν Δᾴδα τὸν τεμάχισε ζωντανό, τὸν γιὸ του Γοβδέλαο τὸν ὑπέβαλε σὲ βασανιστήρια, καὶ ἔγδαρε τὸ κεφάλι του, ἔκοψε τὰ μέλη του καὶ κέντησε τὸ σῶμα του μὲ καλάμια.
Ὁ Κάσδοος ἦταν συγγενὴς τοῦ βασιλιὰ καὶ ἐπειδὴ ἔγινε χριστιανὸς τὸν ἔγδαρε ζωντανό.
Ἡ Κασδόα ἦταν κόρη τοῦ βασιλιά, καὶ ἀδελφὴ τοῦ Ἁγίου Γοβδέλαου. Αὐτὴ εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὸν ἀδελφό της στὴν φυλακή, ὁ ὁποῖος τὴν ἔκανε χριστιανή. Ὅταν μαθεύτηκε αὐτὸ ὁ βασιλιὰς τὴν συνέλαβε, καὶ ἐπειδὴ δὲν μπόρεσε νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη της τὴν βασάνισε σκληρὰ μέχρι θανάτου.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Βασίλειον ἀξίαν ὡς φθαρτὴν καταλέλοιπας, καὶ τῷ βασιλεῖ τῶν αἰώνων ἠκολούθησας ἔνδοξε, καὶ ἤθλησας στερρῶς ὑπὲρ αὐτοῦ, βασάνους ἀνυποίστους ἐνεγκών· διὰ τοῦτό σε τιμῶμεν ᾀσματικῶς, Γοβδελαᾶ κραυγάζοντες· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Δυάδα τὴν ἁγίαν τῶν Μαρτύρων τιμήσωμεν, σὺν Γοβδελαᾷ τὴν Κασδόαν τοὺς γενναίους ὁμαίμονας· φωτὶ γὰρ ἐλλαμφθέντες θεϊκῷ, ἐνήθλησαν στερρῶς ὑπὲρ Χριστοῦ, καὶ πρεσβεύουσιν ἀπαύστως ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν ἐκβοώντων πάντοτε· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι’ ὑμῶν, πᾶσιν ἰάματα.
Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τῇ ψυχῇ δεξάμενος, τῆς εὐσεβείας τὸ φέγγος, τὴν πατρῴαν ἔλιπες, ἅπασαν πλάνην καὶ δόξαν· ἤθλησας, ὑπὲρ Κυρίου ἀνδρειοφρόνως· ἤνεγκας τὰς πολυτρόπους στερρῶς βασάνους· διὰ τοῦτό σοι βοῶμεν· χαίροις ὦ Μάρτυς Γοβδελαᾶ ἔνδοξε.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις Ἀθλοφόρε Γοβδελαᾶ, ὁ στερρῶς ἀθλήσας, δι’ ἀγάπην τὴν τοῦ Χριστοῦ, σὺν τῇ αὐταδέλφῳ, Κασδόᾳ τῇ πανσέμνῳ, μεθ’ ἧς ἡμῖν ἐξαίτει, πταισμάτων ἄφεσιν.
Ἡ Ἁγία Γουδελία (ἢ Γοβδελία)
Ἦταν Περσίδα χριστιανὴ ἀπόστολος, ποὺ κατάφερε νὰ φέρει πολλοὺς ἀπίστους στὸν δρόμο τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας.
Ἔζησε τὸν τέταρτο μετὰ Χριστὸν αἰῶνα, ὅταν βασιλιὰς τῆς Περσίας ἦταν ὁ Σαπώρ. Ἐπειδὴ δυναμικὰ ἐκτελοῦσε τὸ Ἱεραποστολικό της ἔργο, τὴν συνέλαβαν καὶ τὴν ἔκλεισαν γιὰ πολλὰ χρόνια στὴν φυλακή. Οἱ ἐκεῖ κακοπάθειές της ὑπῆρξαν φοβερές. Μόνο ἡ θεία χάρη τὴν ἐνίσχυσε, ὥστε νὰ κατανικήσει τὴν ὑγρασία, τὸ σκοτάδι καὶ τὶς συχνὲς στερήσεις καὶ αὐτοῦ τοῦ νεροῦ. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ μακροχρόνια βάσανα, δὲν ἐλάττωσαν καθόλου τὴν φωτιὰ τῆς πίστης καὶ τὴν φλόγα τῆς γενναιότητάς της.
Κατόπιν τῆς ἔγδαραν τὸ κεφάλι, χωρὶς νὰ ὑποκύψει ἡ καρτερία της. Τελικὰ πέθανε μὲ σταυρικὸ θάνατο.
(Νομίζω πὼς ἐδῶ, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ἔγινε σύγχυση μεταξὺ τῶν Συναξαριακῶν πηγῶν. Δηλαδή, ὁ Ἅγιος Γοβδελαᾶς ποὺ τιμοῦμε τὴν ἴδια μέρα ἔγινε, ἀπὸ λάθος ἀντιγραφές, Γουδελία ἢ Γοβδελία μὲ πανομοιότυπη βιογραφία.
Ἐνῷ ἄλλες πηγὲς ἀναφέρουν, ὅτι πράγματι ὑπῆρξε μάρτυς Γουδελία, ποὺ μαρτύρησε διὰ ξίφους χωρὶς ἄλλα βιογραφικὰ στοιχεῖα, ποὺ ὅμως εἶναι περισσότερο πιθανὸ καὶ ἀποδεκτό).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)