Ο άνθρωπος αισθάνεται πλούσιος όταν χαρίζει...

Στους εχθρούς του……...Συγχώρεση
Στους φίλους του…….....Την καρδιά του
Στα παιδιά του……........Παράδειγμα
Στους αντιφρονούντες…..Ανοχή
Στον πατέρα του…….....Υπακοή
Στη μητέρα του…….......Τρυφερότητα
Στον εαυτό του…….......Αυτοσεβασμό
Στους γείτονες του….....Καλούς τρόπους
Στους παραπαίοντες.....Κατανόηση
Σε όλους…..............….Αγάπη

http://lllazaros.blogspot.gr/

Ο εσθίων και πίνων αναξίως κρίμα εαυτό εσθίει και πίνει.

Γέροντα, ο Απόστολος Παύλος γράφει:
Ο εσθίων και πίνων αναξίως κρίμα εαυτό εσθίει και πίνει.
Πότε κοινωνάει κανείς αναξίως;

Βασικά πρέπει να προσερχόμαστε στην θεία Κοινωνία
Έχοντας συναίσθηση της αναξιότητας μας.
Ο Χριστός ζητά από μας την συντριβή και την ταπείνωση.
Όταν υπάρχει κάτι που ενοχλεί την συνείδηση μας
Πρέπει να το τακτοποιούμε.
Αν π.χ. μαλώσαμε με κάποιον, πρέπει να συμφιλιωθούμε μαζί του
Και ύστερα να κοινωνήσουμε.
Γέροντα, μερικοί, ενώ έχουν ευλογία
Από τον πνευματικό να κοινωνήσουν, διστάζουν.
Δεν θα ρυθμίσει κανείς μόνος του, αν θα κοινωνήσει ή όχι.
Αν μόνος του αποφασίζει να κοινωνήσει ή να μην κοινωνήσει
Θα το εκμεταλλευτεί ο διάβολος και θα του ανοίξει δουλειά.
Πολλές φορές νομίζουμε ότι είμαστε άξιοι, ενώ δεν είμαστε, ή
Άλλοτε σύμφωνα με τον νόμο πράγματι δεν είμαστε άξιοι
Αλλά σύμφωνα με το πνεύμα των Αγίων Πατέρων χρειάζεται
Η θεία μετάγγιση για νοσηλεία και η θεία παρηγοριά
Γιατί από την πολλή συντριβή της μετανοίας μπορεί να έρθει από τα δεξιά
Ο εχθρός και να μας ρίξει σε απόγνωση.
Δηλαδή, Γέροντα, κάθε πότε πρέπει να κοινωνεί κανείς;
Το κάθε πότε πρέπει να κοινωνεί κανείς
Και το πόσο πρέπει να νηστεύει πριν από την θεία Κοινωνία
Δεν μπαίνουν σε καλούπι.
Ο πνευματικός θα καθορίζει με διάκριση κάθε πότε θα κοινωνεί
Και πόσο θα νηστεύει, ανάλογα με την αντοχή που έχει.
Παράλληλα θα τον οδηγεί και στην πνευματική νηστεία
Την αποχή από τα πάθη
Ρυθμίζοντας την και αυτήν ανάλογα με την πνευματική του ευαισθησία
Ανάλογα δηλαδή με το πόσο συναισθάνεται το σφάλμα του
Και έχοντας ύπ’ όψιν του το κακό που μπορεί να κάνει ο εχθρός
Πολεμώντας μια ευαίσθητη ψυχή, για να την φέρει σε απόγνωση.
Σε πτώσεις λ.χ. σαρκικές, για τις οποίες δίνεται κανόνας σαράντα ημερών αποχής
Από την θεία Κοινωνία, μπορεί ο διάβολος να ρίξει πάλι την ψυχή
Στις τριάντα πέντε ημέρες και, αν δοθεί νέος κανόνας σαράντα ημερών
Ο διάβολος θα πάρει φαλάγγι την ψυχή, οπότε ζαλίζεται και απελπίζεται.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις μπορεί ο πνευματικός, μετά τον πρώτο κανόνα, να πει:
Κοίταξε, πρόσεξε μια εβδομάδα και να κοινωνήσεις
Και ύστερα να κοινωνεί συνέχεια σε κάθε θεία Λειτουργία
Για να μπορέσει να πάρει επάνω της η ψυχή και να πάει ο διάβολος πέρα.
Ένας πάλι που ζει πνευματική και προσεκτική ζωή
Θα προσέρχεται στο μυστήριο, όποτε αισθάνεται την θεία Κοινωνία ως ανάγκη
Και όχι από συνήθεια
Αλλά και αυτό θα γίνεται με την ευλογία του πνευματικού του.

http://lllazaros.blogspot.gr/

Το παράπονο του Κυρίου

Με ονομάζετε ΚΥΡΙΟΝ, αλλά δεν με υπακούτε.
Με ονομάζετε ΦΩΣ, αλλά δεν με βλέπετε.
Με ονομάζετε ΟΔΟΝ, αλλά δεν με ακολουθείτε.
Με ονομάζετε ΖΩΗΝ, αλλά δεν με επιθυμείτε.
Με ονομάζετε ΣΟΦΙΑ, αλλά δεν με συμβουλεύεσθε.
Με ονομάζετε ΑΛΗΘΕΙΑ, αλλά δεν με πιστεύετε....
Με ονομάζετε ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΝ, αλλά δεν μα εμπιστεύεσθε.
Με ονομάζετε ΔΙΚΑΙΟ, αλλά δεν με φοβείσθε.
Με ονομάζετε ΠΑΤΕΡΑ, αλλά δεν γίνεσθε παιδιά μου.
Με ονομάζετε ΣΩΤΗΡΑ, αλλά δεν θέλετε τη σωτηρία σας.

http://lllazaros.blogspot.gr/

Τι συμβαίνει...

Όταν ανθίζει ένα λουλούδι
Στο βάθος του δάσους
Και κανένας δεν το βλέπει
Κανένας δεν ξέρει το άρωμά του
Κανένας δεν περνάει δίπλα του
Σχολιάζοντας «τι όμορφο!»
Κανένας δεν γεύεται την ομορφιά του
Τη χαρά του
Κανένας δεν το μοιράζεται ;
Τι συμβαίνει στο λουλούδι ;
Υποφέρει ;
Παθαίνει πανικό ;
Αυτοκτονεί ;
Το λουλούδι εξακολουθεί να ανθίζει.
Δεν έχει καμιά διαφορά είτε περνάει κάποιος είτε όχι.
Το λουλούδι εξακολουθεί να σκορπίζει το άρωμά του στους ανέμους.
Εξακολουθεί να προσφέρει τη χαρά του στο Θεό.

http://lllazaros.blogspot.gr/

Όταν θα πεθάνεις, ποιον θα ρωτώ;

 

Μια φορά ρώτησα τον πατέρα μου με μεγάλη αγωνία,

-Όταν θα πεθάνεις, σε ποιον θα πηγαίνω να κάνω ερωτήσεις;

-Πρώτα απ 'όλα, είπε, "μην ανησυχείς. Θα είμαι μαζί σου για πολύ καιρό.

Αλλά σε περίπτωση που φύγω, να κάνεις τις ερωτήσεις σου στον Χριστό... και να περιμένεις τις απαντήσεις ..."

-Πού είναι Εκείνος;

-Δεν έχει σημασία πού είναι. Οι ερωτήσεις σου θα Τον φτάνουν σχεδόν ακαριαία. Αλλά θα πρέπει να προσπαθείς να είσαι ευαίσθητος στις απαντήσεις του και όταν τις κατανοείς, να τις βάζεις σε εφαρμογή. Αφού μάθεις να επικοινωνείς μαζί Του, Εκείνος θα σε διδάξει πώς να κάνεις ερωτήσεις στην Ψυχή σου και να αναπτύξεις συναναστροφή με την Ψυχή σου.

Αργά ή γρήγορα, οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να στέκονται στα δικά τους πόδια, ώστε να είναι αντάξιοι υψηλότερων επιτευγμάτων.

Τορκόμ Σαραϊνταριάν

http://lllazaros.blogspot.gr/

Ποιο είναι το φυσικό γνώρισμα του νου, ποιο του σώματος

Το φυσικό και ουσιώδες γνώρισμα του νου είναι να ασχολείται πάντοτε, επειδή είναι νους, με τα συγγενή νοητά. Εφ' όσον είναι άυλος, με τα άυλα. Εφ' όσον είναι αθάνατος με τα αθάνατα. Και με μία λέξη να ασχολείται με τα όντως καλά και αυτά να έχει για τροφή του, για την αύξησή του και κατόπιν για την ευχαρίστησή του.

Αντίθετα το φυσικό χαρακτηριστικό του σώματος είναι να κλίνει πάντοτε, εφ' όσον είναι σώμα, προς τα σωματικά, εφ' όσον είναι αισθητό προς τα αισθητά, και εφ' όσον είναι υλικό προς τα υλικά. Και με μία λέξη να κλίνει προς τα ψευδώς καλά και αυτά να έχει για τροφή, αύξησή του, ζωή και κατόπιν για ηδονή. Γι' αυτό και ο θείος Γρηγόριος Νύσσης είπε: "Η ανθρώπινη φύση αισθάνεται διπλή ηδονή. η μία ενεργείται με την απάθεια μέσα στην ψυχή, ενώ η άλλη στο σώμα μέσω του πάθους. όποια από τις δύο διαλέξει η προαίρεσή μας, αυτή υπερισχύει σε βάρος της άλλης" (Λόγος ι΄. Εις το Άσμα Ασμάτων, τόμος α΄.). Μολονότι όμως το σώμα σαν σώμα που είναι κλίνει από την φύση του στην ηδονή των αισθητών, παρόλα αυτά άγεται, κυβερνείται και χαλιναγωγείται από τον νου, όταν έχει ολοκληρωμένη την λογική. Γιατί σύμφωνα με τον θείο Δαμασκηνό, αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της λογικής και της παράλογης ψυχής. ότι δηλαδή η μεν άγεται και εξουσιάζεται από το σώμα και τις αισθήσεις, ενώ η λογική άγει και εξουσιάζει και το σώμα και τις αισθήσεις. Διότι έτσι ορίσθηκε από τον Θεό, να κυριαρχεί δηλαδή το λογικό στο παράλογο και το καλλύτερο στο χειρότερο και να υποτάσσει τα νοήματά του. Γι' αυτό και όταν επιθυμεί κάτι δεν ορμά αμέσως στην πράξη και στην απόλαυση της επιθυμίας, αλλά εμποδίζεται από τον κυρίαρχο νου. Και τα λόγια του Δαμασκηνού είναι τα εξής: "Όσα δεν έχουν λογική, δεν είναι αυτεξούσια. Διότι περισσότερο άγονται από την φύση, παρά κυριαρχούν σ' αυτήν. Γι' αυτό και δεν αντιστέκονται στην φυσική επιθυμία, αλλά μόλις επιθυμούν κάτι, ορμούν προς την πράξη. Αντίθετα ο άνθρωπος όντας λογικός, περισσότερο κυριαρχεί στην φύση, παρά άγεται από αυτήν. Γι' αυτό και όταν επιθυμεί, αν βέβαια θέλει, έχει τη δύναμη να αναχαιτίσει την επιθυμία ή να την ακολουθήσει" (Βιβλ. β΄, Περί πίστεως. Κεφ. μδ΄).

http://lllazaros.blogspot.gr/

Απαιτείται πίστη, πίστη ζώσα αληθινή και βεβαία

Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία, δεν σημαίνει ότι κατά ένα τρόπο αυτόματο είμαστε σωσμένοι και άγιοι. Δεν αρκεί κανείς να είναι μέλος της Εκκλησίας για να επιτύχει τη σωτηρία του. Απαιτείται πίστη, πίστη ζώσα αληθινή και βεβαία. Πίστη απλή, άδολη, ταπεινή! Η χάρη του Θεού αντιτάσσεται στην υπερηφάνεια και δίδει χάρη στους ταπεινούς.

Σήμερα, στην εποχή μας ζητούμε το θαύμα στη ζωή μας και λησμονούμε ότι αυτό επιτελείται σύμφωνα με το μέτρο της δικής μας πίστεως και πραγματικά αυτό που λείπει είναι η πίστη του εκατόνταρχου. Μόνο με αυτή, την γνήσια πίστη, θα μπορέσει ο άνθρωπος να βαδίσει τον επί γης βίο του και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις αντιξοότητες του κόσμου τούτου.

Πρεσβυτέρου Πολυβίου Λαμπρινίδη

http://lllazaros.blogspot.gr/