Τὴν ἑπόμενη τῆς ἔγερσης τοῦ Λαζάρου ἡμέρα ἀνεβαίνει ὁ Ἰησοῦς γιὰ τελευταία φορὰ στὰ Ἱεροσόλυμα. Ὑπακούοντας στὸ θέλημα τοῦ ἀνάρχου Του Πατέρα καὶ ὁλοκληρώνοντας τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἔρχεται πρὸς τὸ ἑκούσιο πάθος. Πρᾶος καὶ γαλήνιος, καὶ καθισμένος σ’ ἕνα ἄκακο γαϊδουράκι, εἰσέρχεται στὴν ἁγία πόλη. Ὁ τρόπος τοῦτος εἰσόδου τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα ἀποκαλύπτει τὴ βαθειὰ ἁπλότητα καὶ ἄκρα ταπείνωσή Του. Καὶ ἐκπληρώνει ταυτόχρονα τὴν πρόρρηση τοῦ προφήτη Ζαχαρία, πού, αἰῶνες πρίν, εἶχε εἰπεῖ: «Μὴ φοβᾶσαι, θυγατέρα Σιών∙ νά, ὁ βασιλιάς σου ἔρχεται καθισμένος ἐπάνω σὲ μικρὸ γαϊδουράκι». Καί, ὅπως ἑρμηνεύουν θεόπνευστα οἱ ἅγιοι Πατέρες, τὸ κάθισμα στὸ ἄλογο ὀνάριο συμβολίζει ὅτι ὁ Κύριος ὑπέταξε, μὲ τὴν ἑκούσια ἐνανθρώπησή Του, τὴν πρώην ἀλογία τῶν ἀνθρώπων, ὁδηγώντας τους στὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ θεογνωσία.
Μά, αὐτὴ ἡ εἴσοδος τοῦ Κυρίου, λαμβάνει τελικὰ τόνο θριαμβευτικό: Τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ἔχοντας ἀκούσει γιὰ τὰ ἐξαίσια θαύματα τοῦ Χριστοῦ, καὶ μάλιστα ἐκεῖνο τῆς πρόσφατης ἀνάστασης τοῦ Λαζάρου, ἔκοψαν φρέσκους βλαστοὺς ἀπὸ φοινικιὲς καί, καὶ ἀφήνοντας τὶς δουλειὲς καὶ ἀσχολίες τους, βγῆκαν στὸν δρόμο νὰ προϋπαντήσουν τὸν ἐρχόμενο βασιλέα τῆς δόξας καὶ νικητὴ τοῦ θανάτου. Διότι, τὰ βαΐα τῶν φοινίκων εἶναι σύμβολο νίκης. Καὶ στὴν ἀρχαιότητα, τὸν βασιλιὰ ποὺ ἐπέστρεφε ἀπὸ τὸν πόλεμο νικητής, τὸν ὑποδέχονταν «μετὰ βαΐων καὶ κλάδων φοινίκων».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου