Στο πρότυπο του Ιησού Χριστού εμφανίσθηκε η καλοσύνη του Θεού – Πατέρα· ο Θεός μας είναι γεμάτος ευσπλαχνία (Λουκ. α´ 78). Μάς ελεεί (Β´ Κορ. α´ 3) και από μεγάλη ευσπλαχνία μάς ξαναγέννησε σε μια καινούργια ζωή με την ανάσταση του Ιησού Χριστού (Α´ Πέτρ. α´ 3). Σκοπός της ηθικής τελείωσης του πιστού είναι η ομοίωση προς τον Θεό, γι᾽ αυτό σπουδή στη ζωή του δεν πρέπει να είναι άλλη από το να αποκτήσει φιλευσπλαχνία, καλοσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία. Να ανέχεται με υπομονή τον πλησίον και να συγχωρεί. Όπως ο Χριστός μάς συγχώρεσε όλους, έτσι και εμείς να κάνουμε μεταξύ μας (Κολ. γ´ 12-13).
Όταν ο Χριστός δεν αγαπάει και δεν συγχωρεί τον συνάνθρωπό του, είναι σαν να μην αγαπάει τον εαυτό του· σαν να τον αποκλείει από την αγάπη και τη συγνώμη του Θεού (Α´ Ιωάν. γ´ 17). Όλοι οι χριστιανοί πρέπει να έχουν μια καρδιά γεμάτη αμνησικακία και όλοι σαν τον ουράνιο Πατέρα μας πρώτοι να σπεύδουμε στη συμφιλίωση, στη συγχώρεση, στην αγάπη (Λουκ. ιε´ 20).
Η μνησικακία δεν οδηγεί στη βασιλεία του Θεού και στη θέα της δόξας Του. «Πάσης ἁμαρτίας αὓτη χαλεπωτέρα», υπογραμμίζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Μισεί και αποστρέφεται ο Θεός τον άνθρωπο που δεν συγχωρεί τον συνάνθρωπό του, αλλά συνέχεια θυμάται το κακό που του έγινε· έτσι χάνει τη φιλανθρωπία του Θεού. Γενικά εκείνος που μισεί και δεν διαλύει την έχθρα λιώνει, βρίσκεται σε συνεχιζόμενη εσωτερική ακαταστασία και πόλεμο. Η μνησικακία είναι μεγαλύτερη αμαρτία και από την πορνεία και τη μοιχεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου