Οι νηστείες που έχει καθορίσει η Εκκλησία μας για κάθε πιστό είναι απαραίτητες για την πνευματική του καλλιέργεια, αλλά πρέπει να γίνονται με διάκριση, όχι αυθαίρετα. Η παρουσία του πνευματικού πατέρα είναι απαραίτητη για να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες και να οικονομήσει τον πιστό, ώστε η άσκηση αποχής από ορισμένες τροφές να έχει καρποφόρο πνευματικό αποτέλεσμα.
Σε διαφορετική περίπτωση, όταν δηλαδή νηστεύουμε χωρίς διάκριση, υπάρχει ο κίνδυνος να υποπέσουμε στη οίηση και την κενοδοξία, ότι δήθεν εμείς κάνουμε μεγαλύτερο αγώνα σε σύγκριση μάλιστα με τους συνανθρώπους μας. Και δεν είναι δύσκολο να κατακρίνουμε τον πλησίον μας, όταν υστερεί σε σχέση με μάς. Και τότε χάνουμε τον κόπο της νηστείας, πέφτοντας στην κατάκριση που πληγώνει την εντολή της αγάπης.
Είναι γεγονός ότι άλλοι δύνανται να νηστέψουν περισσότερο, άλλοι λιγότερο, μερικοί ίσως και καθόλου. Ο καθένας μας οικονομείται από τους πνευματικούς της Εκκλησίας για τον τρόπο της νηστείας. Ας μην ξεχνάμε ωστόσο ότι υπάρχουν ανάμεσά μας ασθενείς αδελφοί και στη συνείδηση και στο σώμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου