Η αληθινή αγάπη δεν περιορίζεται στους φίλους· συμπεριλαμβάνει κάθε άνθρωπο και οικειοποίηση των ιδιαιτέρων αναγκών του. Η ανάγκη του εν Χριστώ αδελφού είναι και δική μου ανάγκη. Η αγάπη με την έννοια αυτή αποτελεί ουσιώδες γνώρισμα της χριστιανικής ζωής. Η χριστιανική αγάπη δεν περιορίζεται από τη σκοπιμότητα και την ιδιοτέλεια, αλλά από την ελευθερία και την ανιδιοτέλεια.
Στην αγάπη αυτή δε φτάνει ο άνθρωπος διαμιάς αλλά σταδιακά. Όταν κάποιος ασκητής ρωτήθηκε, πως πρέπει να αντιμετωπίζεται ο εχθρός, εκείνος αποκρίθηκε: Αν έρθει κάποιος να σε σκοτώσει, ο νόμος δε σε καταδικάζει, αν τον σκοτώσεις εσύ αμυνόμενος. Αντί όμως να τον σκοτώσεις, μπορείς να φερθείς φιλανθρωπικότερα και να τον εξουδετερώσεις με κάποιον τραυματισμό. Αν όμως έχεις την απαιτούμενη πνευματική δύναμη και τον αντιμετωπίζεις ανάλογα, τότε θα κάνεις το καλύτερο. Και κάτα τον ιερό Χρυσόστομο, αν οι χριστιανοί ήταν πραγματικά πιστοί, δεν θα υπήρχαν άπιστοι.
Πολλοί σύγχρονα φιλοσοφικά ρεύματα, όπως ο άθεος υπαρξισμός, βλέπουν στον άλλον άνθρωπο την απειλή. Ο Χριστός μάς αποκαλύπτει στο πρόσωπο του συνανθρώπου το δρόμο προς την κοινωνία με το Θεό της αγάπης. Τελικά, οι συνάνθρωποί μας είναι ο καθρέφτης μας, η κόλαση ή ο παράδεισός μας.
Η Εκκλησία με τη σημερινή ευαγγελική περικοπή δε θέλει να μάς τρομοκρατήσει με φοβερές εικόνες για την τελική κρίση. Θέλει να υπογραμμίσει τις τραγικές συνέπειες για τον άνθρωπο, όταν κλεισμένος στον νοσηρό εγωκεντρισμό του ξεχνά το φτωχό και ελάχιστο αδελφό του. Και ότι η σχέση του καθενός μας με το διπλανό του αποτελεί τελικά το κριτήριο της κρίσης του Θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου