Επιπλέον η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς υπενθυμίζει ότι το κριτήριο της κρίσης του Θεού δεν είναι τόσο η σχέση του ανθρώπου με το Θεό, αλλά η σχέση του ανθρώπου με τους συνανθρώπους του. Με άλλα λόγια, ο δρόμος που μάς οδηγεί στη συνάντηση με το Θεό περνάει μέσα από την αυλή του πλησίον μας.
Η χριστιανική αγάπη δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά συνδέεται με συγκεκριμένα πρόσωπα. Πλησίον για το χριστιανό είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος και όχι η αφηρημένη έννοια του ανθρώπου ή της ανθρωπότητας. Η βίωση της αγάπης πραγματοποιείται με την κοινωνία, τη σωστή σχέση και επικοινωνία, των προσώπων: του Θεού και του πλησίον. Εάν αγαπάμε και φροντίζουμε το συνάνθρωπό μας, αγαπάμε και φροντίζουμε τον ίδιο τον Θεό. Και αυτό διότι ο Θεός είναι το αρχέτυπο και ο άνθρωπος η εικόνα του. Αντίθετα, η καταστροφή της αγάπης προς το συνάνθρωπο σημαίνει και χωρισμό από το Θεό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου