Ακόμα και στις ημέρες μας δυστυχώς δεν έχουμε κατανοήσει την εκκλησιολογική σημασία του μυστηρίου της Θείας Λειτουργίας και των Αγίων Μυστηρίων. Τις περισσότερες φορές τα θεωρούμε ως απλά θρησκευτικά καθήκοντα, ως ευκαιρίες ατομικής τελειώσεως και σωτηρίας ή ως πράξεις που αφήνονται αποκλειστικά στην ατομική επιθυμία εκάστου, την ευσέβεια και την προετοιμασία. Πόσο θλιβερό, λοιπόν, είναι αν αρνούμαστε την πρόσκληση του Θεού, γιατί έχουμε απορροφηθεί από τα επίγεια. Ή όταν κοινωνούμε για να εκπληρώσουμε μια υποχρέωση ή για το έθιμο και το καλό. Πολλοί επίσης είναι αυτοί που δεν προσέρχονται να κοινωνήσουν του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, γιατί θεωρούν τον εαυτό τους ανάξιο. Ο άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός γράφει σχετικά: «Δεν πρέπει να αποφεύγουμε τη Θεία Κοινωνία, επειδή θεωρούμε τον εαυτό μας αμαρτωλό. Πρέπει να προσερχόμαστε πολύ πιο συχνά για τη θεραπεία της ψυχής και την καθαρότητα του Πνεύματος, αλλά με τέτοια ταπείνωση και πίστη που να θεωρούμε τον εαυτό μας ανάξιο. Διότι είναι η αγιότητα του Χριστού και όχι η δική μας που μάς κάνει αξίους να προσεγγίσουμε και να λάβουμε τα άγια Δώρα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου