Οι δέκα λεπροί ζητούν το έλεος του Θεού, γιατί εμπιστεύονται και αναθέτουν τον εαυτό τους, την υγεία τους, τη ζωή τους στο Χριστό. Όταν βρίσκεται ο άνθρωπος σε τέτοιες οδυνηρές καταστάσεις αρρώστιας και πόνου, πολύ δύσκολα επιμένει να στηρίζεται στον εαυτό του, γιατί τον βλέπει να καταρρέει και να διαλύεται. Αυτόν το διαλυόμενο εαυτό του ο άνθρωπος τον εμπιστεύεται στην αγάπη και το έλεος του Χριστού. Γι᾽ αυτό σε ένα από τα προκείμενα του Εσπερινού ψάλλουμε: «Τό ἒλεός Σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου».
Γι᾽ αυτό, όταν οι δέκα λεπροί συνάντησαν το Χριστό, κραύγασαν με μεγάλη φωνή: «Διδάσκαλε Ιησού λυπήσου μας, ελέησέ μας». Και ο Χριστός τους πρόσφερε το έλεός Του με τη θαυματουργία Του. Στη συνέχεια τους παραγγέλλει: «Πορευθέντες, ἐπιδείξατε ἑαυτούς τοῖς ἱερεῦσι». Οι ιερείς μπορούσαν σύμφωνα με το Νόμο να πιστοποιήσουν τη θεραπεία τους.
Βλέπουμε ότι ο Χριστός δε ζητά την πίστη των λεπρών ως προϋπόθεση για την επιτέλεση του θαύματος. Ούτε όμως και από πριν τους διαβεβαίωσε, ότι τους έχει θεραπεύσει. Οι λεπροί πήγαν στους ιερείς με απόλυτη εμπιστοσύνη στο λόγο του Χριστού. Και το θαύμα έγινε. Τους άγγιξε η σωστική και θεραπευτική δύναμη του Κυρίου. Είδαν ότι έφυγε από το σώμα τους η ανίατη και φοβερή αρρώστια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου