Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την ιερά μνήμη των Αγίων Πάντων. Τιμούμε όχι μόνο τους γνωστούς Αγίους, των οποίων τα ονόματα είναι γραμμένα στο εορτολόγιο και η ζωή τους καταγράφεται στα συναξάρια, αλλά και όλους εκείνους τους δικαίους και αγίους ανθρώπους που έζησαν σε κάθε εποχή, σε κάθε τόπο, και ευαρέστησαν τον Θεό, ακόμη κι αν τα ονόματά τους παραμένουν άγνωστα στους ανθρώπους.
Η εορτή αυτή έρχεται αμέσως μετά την Πεντηκοστή και δεν είναι τυχαίο. Με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος ιδρύθηκε και φανερώθηκε η Εκκλησία στον κόσμο. Το Άγιο Πνεύμα είναι εκείνο που αγιάζει τον άνθρωπο, που μεταμορφώνει τον αμαρτωλό σε δίκαιο, τον αδύναμο σε δυνατό, τον φοβισμένο σε ομολογητή της πίστεως. Οι Άγιοι είναι οι καρποί της παρουσίας και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία.
Πολλές φορές νομίζουμε ότι η αγιότητα είναι κάτι μακρινό, κάτι που αφορά μόνο τους μεγάλους ασκητές της ερήμου, τους μάρτυρες των πρώτων αιώνων ή τους θαυματουργούς γέροντες. Όμως η Εκκλησία μάς διδάσκει ότι η αγιότητα είναι η κλήση κάθε βαπτισμένου χριστιανού. Ο ίδιος ο Κύριος μάς λέγει στο Ευαγγέλιο: «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι». Ο Θεός δεν μας καλεί απλώς να είμαστε καλοί άνθρωποι, αλλά να γίνουμε άνθρωποι που ζουν ενωμένοι μαζί Του.
Οι Άγιοι δεν γεννήθηκαν άγιοι. Είχαν τις ίδιες αδυναμίες, τους ίδιους πειρασμούς και τις ίδιες δυσκολίες που έχουμε κι εμείς. Εκείνο που τους ξεχώρισε ήταν η αγάπη τους προς τον Χριστό, η μετάνοιά τους και η σταθερή τους απόφαση να αγωνιστούν. Έπεφταν, αλλά σηκώνονταν. Αμάρταναν, αλλά μετανοούσαν. Δοκιμάζονταν, αλλά δεν έχαναν την ελπίδα τους στον Θεό.
Στην χορεία των Αγίων συναντούμε ανθρώπους κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξεως. Υπάρχουν βασιλείς και φτωχοί, μορφωμένοι και αγράμματοι, νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες. Αυτό σημαίνει ότι η αγιότητα δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες της ζωής, αλλά από την ελεύθερη ανταπόκριση του ανθρώπου στη χάρη του Θεού. Όπου υπάρχει πίστη, ταπείνωση και αγάπη, εκεί μπορεί να ανθίσει η αγιότητα.
Ιδιαίτερα στις ημέρες μας, όπου κυριαρχεί η σύγχυση, η αβεβαιότητα και η πνευματική ξηρασία, οι Άγιοι αποτελούν φωτεινούς οδοδείκτες. Μας δείχνουν ότι είναι δυνατόν να ζήσει κανείς το Ευαγγέλιο σε κάθε εποχή. Δεν είναι πρόσωπα του παρελθόντος που ανήκουν σε κάποιο μακρινό κόσμο. Είναι ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, φίλοι του Θεού και αδελφοί μας, που πρεσβεύουν για εμάς ενώπιον του θρόνου Του.
Η εορτή των Αγίων Πάντων μας καλεί επίσης να εξετάσουμε τη δική μας ζωή. Ποιος είναι ο στόχος μας; Για ποιον λόγο αγωνιζόμαστε καθημερινά; Συχνά αφιερώνουμε όλες μας τις δυνάμεις σε πράγματα πρόσκαιρα και φθαρτά, ξεχνώντας ότι η αληθινή μας πατρίδα είναι η Βασιλεία του Θεού. Οι Άγιοι μάς υπενθυμίζουν ότι η ζωή αποκτά νόημα όταν έχει ως κέντρο τον Χριστό.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλα και εντυπωσιακά έργα για να βαδίσουμε τον δρόμο της αγιότητας. Ο Θεός ζητά από εμάς πιστότητα στα μικρά και καθημερινά. Μια ειλικρινής προσευχή, μια πράξη αγάπης, μια συγχώρηση που δίνεται από την καρδιά, μια υπομονή μέσα στη δοκιμασία, μια ταπεινή μετάνοια έχουν μεγάλη αξία ενώπιον του Θεού. Έτσι αγιάζεται η καθημερινή ζωή.
Ας παρακαλέσουμε λοιπόν σήμερα όλους τους Αγίους να πρεσβεύουν για εμάς. Ας ζητήσουμε να μας ενισχύουν στον πνευματικό μας αγώνα, να μας διδάσκουν με το παράδειγμά τους και να μας βοηθούν να παραμένουμε πιστοί στον Χριστό. Και ας θυμόμαστε ότι η Εκκλησία δεν τιμά τους Αγίους μόνο για να τους θαυμάζουμε, αλλά κυρίως για να τους μιμούμαστε.
Είθε η χάρη του Παναγίου Πνεύματος, η οποία ανέδειξε τους Αγίους Πάντες, να φωτίζει και τη δική μας πορεία, ώστε κάποτε να αξιωθούμε κι εμείς να βρεθούμε μαζί τους στη χαρά και τη δόξα της Βασιλείας του Θεού. Αμήν.
Σταμάτιος Σπ. Ζούλας, Μ.Α. Θεολογίας - Εκπαιδευτικός
https://www.nyxthimeron.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου