Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Πόθος αἰωνίου ζωῆς


Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνα δεύτερο ἐντυπωσιακὸ σημεῖο στὴ ζωὴ τῶν ἁγίων Μαρτύρων: ἡ ἔντονη προσδοκία τῆς αἰωνιότητος. Μέσα στὶς ψυχές τους εἶ­χε γίνει σωστὸ τὸ ζύγισμα: ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἡ ἐπίγεια ζωὴ μὲ τὶς πρόσκαιρες ἀπολαύσεις, κι ἀπὸ τὸ ἄλλο ἡ ­αἰώνια εὐτυχία καὶ δόξα στὴ Βασιλεία τοῦ Θε­οῦ. Σ’ αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἐκεῖνοι ­ἔριχναν ὅλο τὸ βάρος. Γι’ αὐτὸ περιφρονοῦσαν ὅλα τὰ πλούτη, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες ποὺ τοὺς ὑπόσχονταν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὑ­­­πέμεναν μὲ ὑποδειγματικὴ καρτερία τὰ φρικτὰ μαρτύρια. Ἂς θυμηθοῦμε τί ἔλεγαν οἱ ἅγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες ποὺ ὑπέμειναν φρικτὸ μαρτύριο στὴν παγωμένη λίμνη τῆς ­Σεβαστείας: «Δριμὺς ὁ χειμών, ἀλλὰ γλυκὺς ὁ Παράδεισος»· ἡ παγωνιὰ εἶναι ­ὀδυνηρή, ἀλλὰ εἶναι γλυκὺς ὁ Παράδεισος. Ἂς κάνουμε λίγη ὑπομονή, καὶ θὰ μᾶς ζε­­στάνει ἡ ἀγκαλιὰ τοῦ πατριάρχου Ἀ­­βραάμ. Μὲ μιὰ νύχτα ἂς ἀγοράσουμε τὴν αἰωνιότητα… Κι ἔτσι ἐνθαρρύνον­τας ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἔμειναν πάνω στὴν παγωμένη λίμνη καὶ ὑπέμειναν τὸ φοβερὸ μαρτύριο.
Πυρακτωμένες οἱ καρδιὲς τῶν ἁγίων Μαρτύρων ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν Νυμφίο Χριστό, ἕνα πράγμα μόνο σκέπτον­ται καὶ ἐπιθυμοῦν: πότε θὰ ἔλθει ἡ ὥρα γιὰ νὰ Τὸν συναντήσουν στὴ Βασιλεία του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὄχι μόνο δὲν φοβοῦνται τὸν θάνατο, ἀλλὰ βαδίζουν μὲ χαρὰ πρὸς τὸ μαρτύριο σὰν νὰ πηγαίνουν «σὲ χαρὲς καὶ ξεφαντώματα», ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. 
Πόσο διαφορετικὰ θὰ ἀντιμετωπίζαμε κι ἐμεῖς τὶς τυχὸν εἰρωνεῖες καὶ ἀδικίες ποὺ δεχόμαστε «ὑπὲρ Χριστοῦ» ἀλλὰ καὶ κάθε δυσκολία τῆς ζωῆς, ἂν σκεπτόμασταν ὅτι πέρα ἀπὸ αὐτὴ τὴν πρόσ­καιρη ἐπίγεια ζωὴ ὑπάρχει ὁ οὐ­ρανός, ἡ γλυκιὰ πραγματικότητα τοῦ Παραδείσου!

Πηγή: http://kirigmata.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου