Ο Χριστός – σποριάς και ο Λόγος – σπόρος Του (Κυριακή Δ΄ Λουκά)

Βγήκε, λοιπόν, ο σποριάς, δηλαδή ο Υιός του Θεού, ο Χριστός. Βγήκε από τους Πατρικούς κόλπους, βγήκε από την αφάνεια στην φανερή του παρουσία και φανερώθηκε για καλά μπρος σ’ όλους. Ποιος είναι Αυτός που βγήκε; Αυτός που πάντα σπέρνει. Ποτέ δεν σταματά ο Υιός του Θεού να σπέρνει το σωτήριο μήνυμά Του στις ψυχές μας. Όχι μόνο σαν διδάσκει, αλλά και με την δημιουργία όλη και μ’ όλες τις δωρεές του και μ’ όλα όσα συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας, Εκείνος, ο σποριάς σπέρνει τους αγαθούς σπόρους στον αγρό της ψυχής μας. Τον σπόρο Του βγήκε να σπείρει. Δικός Του ήταν ο λόγος της διδαχής και δεν τον δανείστηκε από κανένα άλλο. Οι προφήτες όσα έλεγαν δεν τα θεωρούσαν δικά τους, αλλά καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Ο Χριστός όμως είχε δικό του τον Λόγο – σπόρο. Γι’ αυτό όταν δίδασκε δεν έλεγε: «αυτά τα λέγει ο Κύριος» αλλά: «εγώ σάς λέγω με την αυθεντία μου».

(Θεοφύλακτος Βουλγαρίας)