Σὲ κάθε ψυχὴ ἀνάβει ἡ σπίθα τῆς θείας ἀγάπης, σὲ κάθε ψυχὴ μπορεῖς νὰ βρεῖς τὸ καλὸ καὶ τὸ ἀγαθό, ἀλλὰ ἐμεῖς ἔχουμε συνηθίσει νὰ βλέπουμε στοὺς ἄλλους μόνο ἐλαττώματα. Αὐτὸ σὺμ βαίνει γιατί δὲν προσέχουμε τὸν ἑαυτό μας. Ἂν παρατηρήσουμε προσεκτικὰ τὸν ἑαυτό μας, τὴν ἐσωτερική μας ζωή, τότε ποτὲ δὲν θὰ προσέχουμε τὶς ξένες ἁμαρτίες. Οἱ ὑπόνοιες γιὰ τοὺς ἄλλους δὲν εἶναι χριστιανικὸ ἰδίωμα. Γι’ αὐτὸ μὴ ἐξοικειώνεστε μ’ αὐτές. Ἡ κατάκριση προσέρχεται βασικὰ ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια. Τὸν ἑαυτό σας νὰ κοιτᾶτε περισσότερο καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό σας νὰ διαβάζετε πνευματικὰ βιβλία καὶ ὅλα νὰ τὰ ἐφαρμόζετε στὸν ἑαυτό σας. Τὸν ἑαυτό σας νὰ διορθώνετε πρὶν ἀπ’ ὅλα. Ἐκεῖνος ποὺ κρίνει τοὺς ἄλλους ποτὲ δὲν θὰ εἶναι ταπεινὸς καὶ σὲ τέτοιον ἄνθρωπο δὲν δίνεται ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ. Ἡ προσευχὴ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ καὶ δίνεται γιὰ τὴν ἐνάρετη ζωή. Ἐμεῖς βλέπομε τοὺς ἀνθρώπους μόνο ἀμαρτάνοντας, δὲν τοὺς βλέπουμε ὅμως μετανοοῦντας. Χάριν τῆς μετάνοιάς τους ὁ Κύριος ἀπὸ παλιὰ ἔχει ἤδη συγχωρέσει τὶς ἁμαρτίες τους, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι τοὺς τιμωροῦν μὲ τὴν κατάκρισή τους. Ποτὲ μὴν κάθεσθε στὸν θρόνο τῆς Κρίσεως καὶ μὴν προσβάλλετε τὸν Κύριο. Νὰ θεωρεῖτε τὸν ἑαυτὸ σᾶς χειρότερο ὅλων.
Ὁ στάρετς χρησιμοποιοῦσε ὅλες τὶς μεθόδους ἐπιρροῆς γιὰ νὰ καθαρίσει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτίες. Κάποτε μᾶς ἔστειλε τὸ ποίημα «Ἡ Γλώσσα». Ἐμεῖς τὸ διαβάσαμε μὲ ἐνδιαφέρον, συζητήσαμε ὅλο ἐνθουσιασμὸ τὸ πόσο πιστὰ ἀπεικονίζει τὴν ἀλήθεια. Σύντομα ὕστερα ἀπ’ αὐτὸ ξέσπασε μεταξὺ μας φιλονεικία. Ξεχνώντας τὸ ποίημα, δώσαμε τὴ θέλησή μας στὴ γλώσσα καὶ ὅταν μαυρίσαμε τὴν ψυχή μας μὲ ἁμαρτίες , τότε μόνο καταλάβαμε ὅτι ὁ στάρετς μᾶς προειδοποιοῦσε γιὰ τὸν ἐπικείμενο πειρασμὸ καὶ ἤθελε νὰ περιφράξει τὸ στόμα μας μὲ τὴ σιωπή. Ἀλλὰ ἐμεῖς οἱ ἀνόητοι μόνο μετὰ τὸ θυμηθήκαμε καὶ ἀποκτήσαμε τὴν πείρα πόσα κακὰ συμβαίνουν μὲ τὴ γλώσσα.
Ὁ στάρετς ἔλεγε συχνά: «Δὲν πρέπει νὰ ἐκπλήττεσθε καὶ νὰ ὀργίζεσθε καθὼς παρατηρεῖτε ὅτι ὑπάρχει ἀδικία στὴ γῆ. Ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος «καινοὺς οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν …προσδοκῶμεν, ἐν οἶς δικαιοσύνη κατοικεῖ.» ( Β΄ Πέτρ. 3,13 ). Δηλαδὴ στὴ γῆ μας, ἀνάμεσά μας, δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ φερόμαστε μὲ σοφία ἔναντί της γήινης ἀδικίας καὶ ποτὲ καὶ γιὰ τίποτε νὰ μὴ συγχυζόμαστε.
Συνεχῶς συμβούλευε ὁ στάρετς νὰ φυλᾶμε τὴν καρδιά μας ἀπὸ τὴν ὀκνηρία, τὸν φθόνο , τὴν κενοδοξία καὶ τὰ σαρκικὰ πάθη. Ἔλεγε: «Πρέπει νὰ ἀγαποῦμε τὴν ἐργασία καὶ νὰ τὴν ἐκτιμοῦμε. Τὰ γήινα ἀγαθὰ ἀντιστοιχοῦν στὰ οὐράνια. Κι ἀπὸ τὴ διάθεση τῆς καρδιᾶς μας στὴν ἐργασία, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ κρίνει τὴν προσπάθειά μας. Πρέπει νὰ φοβόμαστε τὴν ἀμέλεια σὲ κάθε ἔργο. Κάθε ἔργο πρέπει νὰ τὸ ἐκπληρώνουμε μὲ τιμιότητα καὶ ἀγάπη. Ὅλα νὰ τὰ κάνουμε πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ ὄχι γιὰ νὰ μᾶς τιμήσουν. Κάθε ἔργο πρέπει νὰ τὸ ἀρχίζουμε μὲ προσευχή, ζητώντας τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν ἐργασία μας καὶ τελειώνοντας νὰ Τὸν εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴ βοήθειά Του. Μόνο νὰ μὴ ὑπάρχει καθόλου κενοδοξία. Ἡ κενοδοξία εἶναι φοβερώτερο πάθος ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια. Εἶναι τόσο ἐκλεπτυσμένο , κρυμμένο ὀλέθριο πάθος! Ἐξ αἰτίας τῆς κενοδοξίας ἀναχωρεῖ ἡ χάρις.
Ὁ στάρετς Παρθένιος ἔλεγε: « Ἡ τιμὴ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους πρέπει νὰ εἶναι μισητὴ στὴν ψυχὴ ἡ ὁποία ἀναζητεῖ τὴ σωτηρία καὶ ἀναγνωρίζει τὴν ἀδυναμία της».
Σὲ πολλοὺς ὁ στάρετς ἔδινε ἕνα χαρτὶ ποὺ εἶχε τυπωμένο τὸ ἑξῆς διδακτικὸ ἀπόσπασμα: «Πολλὰ εἶναι τὰ καλὰ αἰσθήματα, ἀλλὰ τὸ αἴσθημα τῆς ἀναξιότητάς μου εἶναι τὸ βασικώτερο» καὶ τὴν προσευχὴ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης: «Κύριε, μὴ μ’ ἀφήσεις νὰ ἔχω ὑψηλὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό μου, νὰ φαντάζομαι ὅτι εἶμαι ὁ καλύτερος ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ σκέπτομαι ὅτι εἶμαι ὁ χειρότερος. Καὶ νὰ μὴν κρίνω κανέναν, ἀλλὰ τὸν ἑαυτό μου νὰ κρίνω αὐστηρά. Ἀμήν».
- Προσέξτε τὸ φθόνο, ἔλεγε ὁ στάρετς. Ὁ φθονερὸς ἄνθρωπος ποτὲ δὲν λαμβάνει τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἂν φθονεῖτε κάποιον τότε στὴν πραγματικότητα κρίνετε τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, ἐπειδὴ σᾶς ἔδωσε ἐκεῖνα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα χάρισε σὲ κάποιους ἀπὸ τοὺς πλησίον σας.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο: « ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗΣ»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ
http://salpismata.blogspot.com.eg/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου